مقاله ترجمه شده روابط میان استفاده از هوش مصنوعی در محل کار با پریشانی روان‌شناختی، تنهایی و رضایت از زندگی در میان بزرگسالان شاغل ایالات متحده

سال نشر: ۲۰۲۶

نوع نگارش مقاله: علمی پژوهشی (Research articles)

تعداد صفحه انگلیسی: ۸   صفحه PDF

تعداد صفحه ترجمه فارسی: ۲۸    صفحه WORD

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

کد محصول: M2144

نام ناشر (پایگاه داده): الزویر

نام مجله:  Preventive Medicine Reports

عنوان کامل فارسی:

روابط میان استفاده از هوش مصنوعی در محل کار با پریشانی روان‌شناختی، تنهایی و رضایت از زندگی در میان بزرگسالان شاغل ایالات متحده

عنوان کامل انگلیسی:

Associations of artificial intelligence use at work with psychological distress, loneliness, and life satisfaction among employed US adults

چکیده فارسی:

هدف: کمی‌سازی ارتباطات بین استفاده از هوش مصنوعی در محل کار و بهزیستی روانی-‌اجتماعی در میان بزرگسالان شاغل در ایالات متحده.

روش‌ها: داده‌های مورد استفاده، بر اساس نظرسنجی «پالس» در خصوص روندها و چشم‌انداز خانوارها در ایالات متحده در مارس ۲۰۲۶ به دست آمد که نماینده جمعیت کشور بود. میزان استفاده از هوش مصنوعی در محل کار، بر اساس تعداد وظایف کاری متفاوتی که با کمک هوش مصنوعی انجام می‌شد، اندازه‌گیری شد. پیامدهای مورد بررسی شامل پریشانی روان‌شناختی، تنهایی و رضایت از زندگی بود. در تحلیل‌های رگرسیونی، ویژگی‌های جمعیت‌شناختی و اجتماعی، منطقه محل سکونت، نوع شغل و میزان دورکاری نیز در نظر گرفته شد.

نتایج: داده‌ها به ۱۵۲ میلیون بزرگسال شاغل در ایالات متحده تعمیم یافتند که ۵۱٫۷% از آنان در محل کار از هوش مصنوعی استفاده می‌کردند. رایج‌ترین وظیفه مرتبط با هوش مصنوعی «جست‌وجوی اطلاعات یا کمک فنی» (۳۵٫۸%) بود و پس از آن «نامه نگاری اداری، مستندسازی یا دستورالعمل‌ها» (۳۱٫۶%) قرار داشت. استفاده بیشتر از هوش مصنوعی در محل کار با رضایت بیشتر از زندگی (افزایش ۰.۱۱ واحد انحراف معیار، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰.۰۶ تا ۰.۱۶) و شیوع بالاتر احساس تنهایی (aPR: ۱.۱۳، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۰۲ تا ۱.۲۵) همراه بود. ارتباط معناداری با پریشانی روان‌شناختی متوسط تا شدید مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری‌: یافته‌ها شواهدی مبنی بر اینکه استفاده از هوش مصنوعی در محل کار با رضایت از زندگی و تنهایی مرتبط است، اما با پریشانی روان‌شناختی کلی ارتباط ندارد، ارائه می‌کنند. مطالعات طولی برای بررسی تأثیر افزایش استفاده از هوش مصنوعی در محل کار بر بهزیستی روانی‌اجتماعی کارکنان مورد نیاز است.

کلیدواژه‌ها: هوش مصنوعی مولد، ChatGPT ،Copilot ، اتوماسیون محیط کار، اتوماسیون وظایف، پریشانی روانشناختی، افسردگی، اضطراب، بهزیستی ذهنی، کارگران آمریکایی

Abstract

Objective: To quantify the associations between artificial intelligence use at work and psychosocial well-being among employed adults in the United States.

Methods: Nationally representative data come from the Household Trends and Outlook Pulse Survey (United States, March 2026). Artificial intelligence use at work was measured as the number of distinct assisted work tasks. Outcomes included psychological distress, loneliness, and life satisfaction. Regression models adjusted for sociodemographic characteristics, region of residence, occupation, and telework frequency.

Results: The data generalized to 152 million employed U.S. adults, with 51.7% using artificial intelligence at work. The most common artificial intelligence task was “searching for information or technical help” (۳۵٫۸%), followed by “writing communications, documentation, or instructions” (۳۱٫۶%). Greater artificial intelligence use at work was associated with greater life satisfaction (0.11 SD increase, 95% CI: 0.06, 0.16) and a higher prevalence of feeling lonely (aPR: 1.13, 95% CI: 1.02, 1.25). There was no significant association with moderate-to-severe psychological distress.

Conclusions: The findings provide evidence that artificial intelligence use at work is associated with life satisfaction and loneliness, but not with overall psychological distress. Longitudinal studies are needed to examine the impact of increasing artificial intelligence use at work on employee psychosocial well-being.

Keywords: Generative artificial intelligence,ChatGPT,Copilot,Workplace automation,Task automation,Mental distress,Depression,Anxiety,Subjective well-being,American workers