مقاله ترجمه شده مدیریت منابع انسانی سبز و نوآوری سبز: آیا استراتژی‌های زیست‌محیطی و فرهنگ سبز اهمیت دارند؟

سال نشر: ۲۰۲۶

نوع نگارش مقاله: علمی پژوهشی (Research articles)

تعداد صفحه انگلیسی: ۱۰   صفحه PDF

تعداد صفحه ترجمه فارسی:   ۴۴  صفحه WORD

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

کد محصول: M2063

نام ناشر (پایگاه داده): الزویر

نام مجله:  Journal of Innovation & Knowledge

عنوان کامل فارسی:

مقاله ترجمه شده ۲۰۲۶ مدیریت منابع انسانی سبز و نوآوری سبز: آیا استراتژی‌های زیست‌محیطی و فرهنگ سبز اهمیت دارند؟

عنوان کامل انگلیسی:

Green HRM and green innovation: Do environmental strategies and green culture matter?

چکیده فارسی:

ادبیات از این مفهوم که مدیریت منابع انسانی سبز ، به عنوان یک استراتژی نوظهور و مؤثر مدیریت منابع انسانی، به عملکرد زیست‌محیطی برتر منجر می‌شود، حمایت می‌کند. با این حال، به این موضوع که آیا مدیریت منابع انسانی سبز می‌تواند نوآوری سبز سازمان‌ها را بهبود بخشد، و نیز به تأثیر استراتژی‌های زیست‌محیطی و فرهنگ سبز سازمانی بر این فرایند، توجه کافی نشده است. برای پر کردن این شکاف‌های پژوهشی، این مطالعه با استفاده از دیدگاه مبتنی بر منابع طبیعی و نظریه‌های توانایی-انگیزه-فرصت، با هدف بررسی رابطه بین مدیریت منابع انسانی سبز سازمان‌ها و نوآوری سبز انجام شده است. همچنین، نقش میانجی فرهنگ سبز را برای بررسی چگونگی ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با نوآوری سبز در سازمان‌ها مورد بررسی قرار می‌دهد. علاوه بر این، نقش تعدیل‌کننده استراتژی‌های زیست‌محیطی را برای تعیین شرایط مرزی رابطه بین مدیریت منابع انسانی سبز و نوآوری سبز بررسی می‌کند. این مطالعه، در راستای اهداف خود، یک نظرسنجی چند منبعی را در میان ۲۵۰ کارمند استرالیایی انجام داد تا فرضیه‌های پیشنهادی خود را بیازماید. این پژوهش از رویکرد مدل‌سازی معادله ساختاری حداقل مربعات جزئی برای تحلیل داده‌ها و ارزیابی فرضیه‌ها استفاده کرد. یافته‌های آن نشان می‌دهد که مدیریت منابع انسانی سبز سازمان‌ها تأثیر مثبتی بر نوآوری سبز دارد و استراتژی زیست‌محیطی به عنوان یک تعدیل‌کننده عمل می‌کند که این رابطه را تقویت می‌نماید. همچنین مدل میانجی‌گری تعدیل‌شده توضیح می‌دهد که مدیریت منابع انسانی سبز سازمان‌ها به طور غیرمستقیم از طریق مکانیسم میانجی­گر فرهنگ سبز بر نوآوری سبز تأثیر می‌گذارد. این مطالعه پیامدهای مهمی برای سازمان‌ها دارد، زیرا یافته‌های آن بر نیاز به همسوسازی مدیریت منابع انسانی سبز با یک فرهنگ سبز حمایتی برای ترویج مؤثر نوآوری سبزشان تأکید می‌کند. همچنین، این پژوهش برجسته می‌کند که استراتژی‌های زیست‌محیطی یک عامل کلیدی برای مدیریت منابع انسانی سبز و نوآوری سبز هستند، و بینش‌ها و راهنمایی‌های ضروری برای سازمان‌هایی که به دنبال رقابتی ماندن در دنیای کسب‌وکار معاصر هستند، ارائه می‌دهد.

کلیدواژه‌ها: مدیریت منابع انسانی سبز، استراتژی‌های زیست‌محیطی، فرهنگ سبز، نوآوری سبز، استرالیا

Abstract

Literature supports the notion that green human resource management (HRM), an emerging and effective HRM strategy, leads to superior environmental performance. Yet, insufficient attention has been paid to whether green HRM can improve organisations’ green innovation, and on the impact that environmental strategies and organisational green culture have on this process. To fill these research gaps, this study aims to examine the relationship between organisations’ green HRM and green innovation, utilising the natural resource-based view and ability-motivation-opportunity theories. It also investigates the mediating role of green culture to explore how green HRM relates to green innovation in organisations. Additionally, it examines the moderating role of environmental strategies to determine the boundary condition of the relationship between green HRM and green innovation. In line with its objectives, this study conducted a multisource survey among 250 Australian employees to test its proposed hypotheses. It employed the partial least squares structural equation modelling approach to analyse data and evaluate the hypotheses. Its findings show that organisations’ green HRM has a positive influence on green innovation, and environmental strategy acts as a moderator strengthening this relationship. The moderated mediation model also explains that organisations’ green HRM indirectly affects green innovation through the intervening mechanism of green culture. This study has important implications for organisations as its findings underscore the need to align green HRM with a supportive green culture to effectively promote their green innovation. It also highlights that environmental strategies are a key driver of green HRM and green innovation, offering essential insights and guidance for organisations looking to remain competitive in the contemporary business world.

Keywords: Green HRM, Environmental strategies, Green culture, Green innovation, Australia