مقاله ترجمه شده استفاده از هوش مصنوعی برای ارتقاء رفاه و تعامل کارکنان در محیط‌های دورکاری

سال نشر: ۲۰۲۵

نوع نگارش مقاله: علمی پژوهشی (Research articles)

تعداد صفحه انگلیسی:  ۱۱  صفحه PDF

تعداد صفحه ترجمه فارسی:  ۳۵ صفحه WORD

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

کد محصول: M1967

نام ناشر (پایگاه داده): الزویر

نام مجله:   Asia Pacific Management Review

عنوان کامل فارسی:

مقاله انگلیسی ترجمه شده ۲۰۲۵ :  پذیرش تحول دیجیتال: استفاده از هوش مصنوعی برای ارتقاء رفاه و تعامل کارکنان در محیط‌های دورکاری در منطقه آسیا و اقیانوسیه

عنوان کامل انگلیسی:

Embracing the digital shift: Leveraging AI to foster employee well-being and engagement in remote workplace settings in the Asia Pacific region

چکیده فارسی:

شیوع بیماری کووید-۱۹، گذار به سمت دورکاری را شتاب بخشیده و الگوهای کاری را دگرگون و چالش‌های نوینی را برای کارکنان ایجاد کرده است. از آنجایی که دورکاری همچنان در حال گسترش است، سازمان‌ها باید خود را با این شرایط تطبیق دهند تا عملکرد مطلوب و رفاه کارکنان تضمین شود. این پژوهش، یک مطالعه پیشگام در بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقاء تعامل کاری و رفاه در محیط‌های دورکاری است. با استناد به نظریه سیستم اجتماعی-فنی (STS)، اثرات میانجی‌گریِ تیم‌سازی انسان و هوش مصنوعی، تناسب وظیفه-فناوری و حمایت ادراک‌شده از رهبری الکترونیکی بر رابطه بین مهارت‌های دستیار دیجیتال هوش مصنوعی و رفاه کارکنان را مورد بررسی قرار می‌دهیم. مطالعه کمی ما بر روی یک نمونه ۳۶۰ نفری، وجود رابطه مثبت و معنادار بین “مهارت‌های دستیار دیجیتال هوش مصنوعی” با “تیم‌سازی انسان و هوش مصنوعی“، “تناسب وظیفه-فناوری” و “حمایت ادراک‌شده از رهبری الکترونیکی” را نشان می‌دهد. همچنین، این متغیرها به طور چشمگیری بر رفاه کارکنان اثرگذارند که به نوبه خود، تأثیر مثبتی بر تعامل کاری دارد. یافته‌های ما بر اهمیت اولویت‌دهی به جنبه‌های انسانی در به‌کارگیری هوش مصنوعی تأکید کرده و از رویکردی متوازن حمایت می‌کند که ضمن بهبود کارایی سازمانی، پیامدهای مثبتی را برای نیروی کار به همراه دارد. این مطالعه بر لزوم توجه به عامل انسانی در پیاده‌سازی فناوری در محیط‌های دورکاری تأکید کرده و اهمیت رویکردی انسان‌محور را در به‌کارگیری هوش مصنوعی یادآور می‌شود.

واژه‌های کلیدی: دورکاری، دستیار دیجیتال هوش مصنوعی، تیم‌سازی انسان و هوش مصنوعی، تناسب وظیفه-فناوری، رهبری الکترونیکی، رفاه، تعامل کاری، نظریه سیستم اجتماعی-فنی

Abstract

The COVID-19 pandemic has accelerated the shift to remote work, transforming working patterns and presenting new challenges for employees. As remote work continues to grow, organizations must adapt to ensure adequate performance and employee well-being. This study pioneered investigations of the role of artificial intelligence (AI) in enhancing work engagement and well-being in remote work settings. Drawing on the socio-technical system (STS) theory, we examine the mediating effects of human-AI teaming, task-technology fit, and perceived e-leadership support on the relationship between AI digital assistant skills and employee well-being. Our quantitative study of 360 sampling subjects reveals a significant positive relationship between AI digital assistant skills and human-AI teaming, tasktechnology fit, and perceived e-leadership support. Furthermore, these variables significantly influence employee well-being, which in turn has a positive effect on work engagement. Our findings underscore the importance of prioritizing human aspects within AI adoption, advocating for a balanced approach that enhances organizational efficiency while promoting positive workforce outcomes. This study highlights the need to consider the human factor when implementing technology in remote work environments, emphasizing the importance of a people-centric approach to AI adoption.

Keywords: Remote work, AI digital assistant, Human-AI teaming, Task technology fit, E-Leadership, Well-being, Work engagement, Sociotechnical system theory