| قیمت: | 85000تومان |
| دسته بندی: | روانشناسی |
سال نشر: ۲۰۲۱
نوع نگارش مقاله: مروری (Review articles)
تعداد صفحه انگلیسی: ۲۰ صفحه PDF
تعداد صفحه ترجمه فارسی: ۳۱ صفحه WORD
کد محصول: R124
نام ناشر (پایگاه داده): وایلی
نام مجله: the British Psychological Society
عنوان کامل فارسی:
مقاله انگلیسی ترجمه شده ۲۰۲۱ : عمق تجربه و اتحاد درمانی: چه چیزی نتیجه را برای چه کسی در درمان متمرکز بر هیجانات برای تروما پیشبینی میکند؟
عنوان کامل انگلیسی:
Depth of experiencing and therapeutic alliance: What predicts outcome for whom in emotion focused therapy for trauma?
چکیده فارسی:
هدف. هدف از این مطالعه تعیین میزان تأثیر فرآیندهای درمانی – اتحاد کاری و عمق تجربه – بر نتیجه درمان بود.
روش. تفاوتهای فردی در این فرآیندها در مراحل اولیه و کاری مورد بررسی قرار گرفت تا تأثیر آنها بر کاهش علائم مشخص شود. مجموعه دادههای آرشیوی از ۴۲ نفر که تحت درمان متمرکز بر هیجان برای آسیبهای ناشی از بدرفتاری دوران کودکی قرار گرفته بودند، به منظور بررسی کیفیت متفاوت فرآیندهای مراجعین در طول درمان استفاده شد.
نتایج. امتیازات اتحاد در طول مرحله کاری برای کسانی که در اوایل درمان در تشکیل یک اتحاد مشکل داشتند، بهترین پیش بینی کننده برای نتیجه درمان بود (b = -.42). این پیش بینی با تغییر فرآیند بهبود در اتحاد در گذار از مراحل اولیه به مرحله کاری تقویت می شود (d = 1.0). در مقابل، برای کسانی که در کسب تجربه عمیق در اوایل درمان مشکل داشتند، عمق تجربه در مرحله کاری بهترین پیش بینی کننده برای نتیجه درمان بود (b = -.36). این پیش بینی با بهبود عمق تجربه در گذار از مراحل اولیه به مرحله کاری تقویت می شود (d = 0.69).
نتیجه گیری: یافتههای این مطالعه نشان میدهد که تمرکز بر فرآیندی که مراجعان در اوایل درمان با آن مشکل دارند، به بهتر شدن نتیجه درمانی کمک میکند.
Abstract
Objective. The purpose of this study was to determine the extent to which therapeutic processes – working alliance and depth of experiencing – contributed to outcome.
Method. Individual differences in these processes were examined at the early and working phases to determine their impact on symptom reduction. An archival data set of N = 42 individuals who underwent emotion-focused therapy for trauma for childhood maltreatment was used to examine the differential quality of client processes throughout treatment.
Results. For those who had difficulty forming an alliance early in therapy, alliance scores during the working phase were the best predictor of outcome (β = -.۴۲). This was complemented by a process change of improvement in alliance from the early to working phases (d = 1.0). In contrast, for those who had difficulty engaging in deepened experiencing early in therapy, depth of experiencing in the working phase was the best predictor of outcome (β = -.۳۶). This was complemented by an improvement in depth of experiencing from the early to working phases (d = .69).
Conclusions. The findings of this study suggest that focusing on the process that clients have trouble with early in therapy contributes to the best treatment outcome.
تمامی حقوق مادی و معنوی ترجمه ها برای پارس ترجمه محفوظ می باشد
تمامی حقوق مادی و معنوی ترجمه ها برای پارس ترجمه محفوظ می باشد