مقاله انگلیسی مدیریت ترجمه شده مقایسه سیاست قیمت گذاری ثابت و پویا در مدیریت درآمد

دسته بندی:

قیمت: 140,000 ریال

تعداد نمایش: 432 نمایش

ارسال توسط:

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

سال نشر: ۲۰۱۳

تعداد صفحه انگلیسی:۱۲

تعداد صفحه ترجمه فارسی:   ۲۸صفحه word

دانلود رایگان مقاله انگلیسی 

کد محصول:M356

عنوان فارسی:

مقاله انگلیسی مدیریت ترجمه شده مقایسه سیاست قیمت گذاری ثابت و پویا در مدیریت درآمد

عنوان انگلیسی:

A comparison of fixed and dynamic pricing policies in revenue management 

چکیده فارسی:

در اینجا به مسئله فروش ظرفیت ثابت و یا فهرستی از آیتم ها در طی یک دوره محدود فروش می پردازیم. تحقیقات قبلی نشان داده است که بکارگیری قیمتی که بطور صحیح تثبیت شده در طول دوره فروش، در مقام پتانسیل تقاضا و بزرگی رشد ظرفیت به صورت مجانب بهینه بوده و از این رو قیمت گذاری پویا صرفاً دارای اثرات ثانویه بر روی درآمد می باشد. هر چند که پیشرفت بیشتر درآمد از طریق سیاست گذاری پویا در عمل بسیار مهم بوده و نیاز به شناسایی بیشتر دارد. در اینجا دو نمونه شناسایی پویا را پیشنهاد می کنیم که بصورت مستمر موجب به روز شدن قیمت ها بر مبنای باقیمانده فهرست و زمان دوره فروش می گردد. اولین روش مبتنی بر تقریب سازی میزان بهینه مورد انتظار تابع درآمد بوده و دومین روش نیز بر مبنای راه حلّ تعیین کننده نسخه مسئله می باشد. با استفاده از یک مطالعه عددیمی توانیم نشان بدهیم که اثرات درآمدی بکارگیری از چنین شیوه های قیمت گذاری پویا در مقایسه با قیمت گذاری ثابت بسیار قابل توجه خواهد بود. در کل، روش اول دارای عملکرد مستمر و قابل اهمیتی می باشد که منجر به حداکثر ۲/۰% فاصله در مقایسه با قیمت گذاری بهینه پویا می گردد. همچنین نشان خواهیم داد که فواید این روش های قیمت گذاری پویا در طی یک دوره زمانی پابرجا می ماند که به ویژه در مورد روش اول صدق می کند که در آن هماهنگی عملکرد در تکرار تغییرات قیمت قابل مشاهده است. چنین نتیجه می گیریم که قیمت گذاری پویا باید به عنوان گزینه ای مطلوب در عمل مورد توجه قرار بگیرد.

 

کلمات کلیدی: قیمت گذاری پویا، مدیریت درآمد، مدیریت بازده، مکاشفه ای

  1. ۱. مقدمه

از قیمت گذاری می توان به عنوان یکی از مهمترین تصمیمات موجود نام برد که بر روی سوددهی یک شرکت اثرمی گذارد. اثرات قیمت گذاری به ویژه در شرکتهای خدمات حمل و نقل مشهور می باشد که در آن تغییر ظرفیت ها در کوتاه مدت کار بسیار مشکلی بوده و هزینه های متغیر هم چندان چشمگیر نمی باشند. خطوط هواپیمائی، شرکت های کرایه اتومبیل و سایر شرکتهای فعال در زمینه حمل و نقل و صنایع خدماتی با علم به این موضوع شروع به انجام فنونی برای بهبود قیمت گذاری و تخصیص تصمیمات مربوطه از اواسط دهه ۱۹۸۰ نموده اند. به دنبال موفقیت این فعالیتها، تصمیمات قیمت گذاری که امروزه در حوزه ای وسیع تر مدیریت درآمد نامیده می شود ابعاد تاکتیکی بیشتری به خود گرفته و قیمت گذاری پویا بصورت فزاینده در میان خرده فروش ها و صنایع دیگر پذیرفته شده است.

گالگو و وان ریزین (۱) (که بعد از این آنها را GvR می نامیم) مسائل قیمت گذاری پویای یک کالای ثابت را مورد مطالعه قرار دادند که بر فراز افق های محدود و تحت تقاضای غیرقطعی بوده است. یکی از نتایج مهم GvR آن است که ثابت نگهداشتن قیمت (در سطحی که بوسیله راه حل تعیین کننده مسئله تعیین شده) در این افق دارای عملکرد نه چندان خوب و محدود بوده و با توجه به اینکه فروش مورد انتظار رو به نامتناهی دارد، از بُعد مجانبی در حد بهینه تلقی می شود. همچنین GvR بصورت عددی نشان می دهد که زمانی که تابع تقاضا دارای توان است، سیاست های قیمت ثابت دارای عملکرد خوبی می باشند حتی زمانی که فروش مورد انتظار چندان زیاد نبوده است. مؤلفان به این نتیجه رسیده اند:… پیشنهاد نمودن چندین قیمت در بهترین حالت جذب می تواند موجب افزایش رده دوم درآمد گردد که به علت تغییرپذیری آماری در تقاضا می باشد. از سال ۱۹۹۴، بدنه عظیم و مهمی از ادبیات تحقیقات عملکردی سر برآورد که حاوی پیشنهاداتی با مضامین راه حل و مطالعه متغیرهای متفاوت مسئله مطالعه شده در GvR بوده است. (نمونه های اخیر شامل تحقیق در مورد مطالعه اثرات جایگزینی محصول (۲)، ناچاری مصرف کننده (۳) و رقابت و عدم قطعیت قیمت (۴) در مورد قیمت گذاری پویا می باشد. برای مطالعه بیشتر در مورد ادبیات اولیه به ۷-۵ مراجعه نمائید). هر چند هشدار GvR مبنی بر اینکه افزایش ثانویه درآمد ممکن است در عمل بسیار چشمگیر باشد، ادبیات مدیریت درآمد در کمّی سازی منافع قیمت گذاری پویا نسبت به سیاست های قیمت ثابت نسبتاً ساکن مانده است. این امر عمدتاً ناشی از آسودگی عملی است: محاسبه قیمت های بهینه پویا (اگر غیرممکن نباشد) مشکل بوده و قیمت های در حال تغییر مکرراً نامطلوب بوده و یا مستلزم هزینه می باشند.

هدف اصلی ما در این مقاله تأکید مجدد بر قدرت قیمت گذاری پویا تحت محدوده های عرضه مجدد می باشد. در اینجا دو روش اکتشافی، ساده و محاسباتی قیت گذاری پویا را پیشنهاد نموده و نشان می دهیم که اجرای این روشها بطور چشمگیری بهتر از سیاست های قیمتی ثابت خواهد بود. در وهله اول روش تقریب درآمد را پیشنهاد می کنیم که مبتنی بر تقریب سازی درآمد مورد انتظار سیاست بهینه به منظور محاسبه قیمت جهت بکارگیری در یک فهرست باقیمانده مفروض و زمان باقیمانده در فصل فروش می باشد. در واقع تقریب تلفیقی از یک ارتباط کمتر مبتنی بر همگنی درآمد بهینه مورد انتظار و ارتباطی بالاتر بر مبنای نسخه تعیین کننده مسئله می باشد. روش دوم پیشنهادی ما عبارت از روش نرخ پویای خارج از رده است که از راه حل نسخه تعیینی مسئله بهره می برد. ما مطالعه گسترده عددی را انجام دادیم که نشان داد فاصله درآمد بین سیاست های قیمت گذاری قیمت ثابت و بهینه پویا اهمیت زیادی داشته و این فاصله زمانی بدتر می شود که طول فصل (یا پتانسیل تقاضا) افزایش می یابد. همچنین نشان می دهیم که روشهای پیشنهادی مان نزدیک به این شکاف بوده و منجر به درآمدهای تقریباً بهینه مورد انتظار شده است و اغلب منافع حاصل از شناخت قیمت گذاری پویا با تغییر دوره ای قیمت ها حفظ می شوند تا مستمر آن. برای روش اول، عملکرد با تعداد دوره های بکار رفته هماهنگی دارد. تحلیل ها و نتایجی که به دست آوردیم محدود به منافع قیمت گذاری پویا تحت نوسان های آماری عادی تقاضا می باشد. فواید قیمت گذاری پویا زمانی بیشتر نمود می یابد که تقاضا غیرهمگن بوده یا زمانی که عملکرد تقاضا یا توزیع از قبل شناخته شده نیست.

در میان کارهای مرتبط موجود در ادبیات، گالگو و ون ریزین (۸) مدل خود را به محصولات موردی متعدد بسط داده و چنین بیان نمودند که دو روش مکاشفه ای مذکور که مبتنی بر راه حل نسخه تعیینی مسئله هستند، بطور مجانب در حد بهینه می باشند. کوپر (۹) ثابت کرده است که نتایج حاصل از همگرایی مجانب قوی تر از GvR بوده و (۸) همچنین مثالی را ارائه می کند که در آن قیمت های به روز شده (دقیق تر بگوئیم، تخصیص های صورت گرفته در مدل کوپر) از طریق حل مسئله تعیینی که روش متداولی در عمل می باشد عملکرد بدتری از بکارگیری سیاست ایستا خواهند داشت. سکومندی (۱۰) شرایطی را وضع نموده است که حل مسئله موجب تحلیل عملکرد سیاست های قیمت گذاری مکاشفه ای نمی شود. ماگلاراس و میزنر (۱۱) نشان می دهند که روشهای حل مکاشفه ای می توانند بطور مجانب بهینه نیز باشند وقتی که موجودی اولیه و فروش مورد انتظار هر دو میل به بی نهایت داشته و در مسائل دارای پتانسیل بالای تقاضا، مثال کوپر نباید وجود داشته باشد. تحقیقات محدودی در توسعه قیمت گذاری مکاشفه ای پویا صورت پذیرفته و مواردی نیز که پیشنهاد شده معمولاً مبتنی بر فرمول بندی های تعیین کننده می باشد. مشارکت عمده این مقاله پیشنهاد دو مکاشفه جدید است که ساده بود و با محاسبه عملی می شوند. در حالیکه مکاشفه نرخ موخر پویا نیز از راه حل تعیین کننده در شکل پسخوراند بهره می برد، مکاشفه تقریب درآمد مبتنی بر تقریب سازی تابع پیشبرد درآمد با فرض همگونی می باشد.

 

پاسخ دهید