مقاله ترجمه شده :  بررسی مجدد تأثیر ساختار مالکیت بر گزارش‏ دهی مالی: شواهد به دست آمده از تعهد سهم در چین

دسته بندی:

قیمت: 210,000 ریال

تعداد نمایش: 121 نمایش

ارسال توسط:

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

سال نشر: ۲۰۱۶

تعداد صفحه انگلیسی:  ۱۶

تعداد صفحه ترجمه فارسی:  ۲۱  صفحه word

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

کد محصول: H301

عنوان فارسی:

مقاله ترجمه شده :  بررسی مجدد تأثیر ساختار مالکیت بر گزارش‏دهی مالی: شواهد به دست آمده از تعهد سهم در چین

عنوان انگلیسی:

Re-examination of the effect of ownership structure on financial reporting: Evidence from share pledges in China

چکیده فارسی:

در این مقاله، ما شواهدی ارائه می‏کنیم که شرکت‏ها با مالکیت متمرکز، درآمدها را وقتی سهامداران بزرگ آنها دارای یک انگیزه برای انجام آن هستند، مدیریت می‏کنند. سهامداران بزرگ شرکت‏های دولتی چین اغلب سهام خود را برای وام‏ها تعهد می‏کنند. قبل از اصلاح تقسیم سهم در سال ۲۰۰۶، شرایط وام‏دهی بر اساس ارزش دفتری شرکت بود. از آن پس، قیمت سهم برای وام‏های تعهد شده (در گرو) حیاتی شده است. ما فرض می‏کنیم که این اصلاحیه سهامداران بزرگ را به منظور تحت تأثیر قرار دادن گزارش‏های مالی برمی‏انگیزد. با استفاده از نمونه‏ای از بنگاه‏های مالی غیردولتی، ما تأثیر تعهدات سهم بر هموارسازی درآمدها و چگونگی تغییرات بعد از اصلاحیه توسط این تأثیر را بررسی می‏کنیم. نتایج ما پیشنهاد می‏دهند که شرکت‏های متعهد سهم درآمدهای خود را بیش از شرکت‏ها دیگر هموار می‏سازند، اما این نتایج تنها بعد از اصلاحیه تقسیم سهم یافت می‏شود. بر طبق آن، نتایج ما شواهد مستقیم‏تری را در مورد تأثیر تمرکز مالکیت بر گزارش‏دهی مالی ارائه می‏کند.

واژگان کلیدی: تمرکز مالکیت، تعهدات سهم، هموارسازی درآمدها، اصلاحیه‏ی تقسیم سهم

  1. مقدمه

مالکیت متمرکز فرصت‏هایی برای کنترل سهامداران به منظور سلب مالکیت ثروت از دیگر سهامداران ایجاد می‏کند. تحقیقات بیشتر نشان می‏دهد که مالکیت متمرکز وابسته به کیفیت درآمدهای پایین‏تر است (فان و وانگ، ۲۰۰۲؛ فرانسیز و همکاران، ۲۰۰۵ الف و ب). بهرحال، وانگ (۲۰۰۶) بحث می‏کند که کنترل سهامداران ممکن است گزارش‏دهی کیفیت بالاتری را ارائه کند چون آنها سرمایه‏گذاران بلند مدت هستند و از شهرت، ثروت و عملکرد بلندمدت شرکت‏های خود مراقبت می‏کنند. این دو تأثیر مختلف وابسته به کنترل سهامداران به عنوان تأثیر سنگربندی و تأثیر همترازی خلاصه می‏شوند (فان و وانگ، ۲۰۰۲؛ وانگ، ۲۰۰۶). با فرض دیدگاه‏ها و شواهد رقابتی در ادبیات، ما نتیجه می‏گیریم که تأثیر ساختار مالکیت بر رفتار گزارش‏دهی مالی پیچیده می‏شود و نیاز به بررسی‏های بیشتر دارد.

یک محیط منحصربفرد چینی فرصتی را برای ما فراهم می‏کند تا این مسئله را مجدداً مورد بررسی قرار دهیم. به طور کلی، شرکت‏های عمومی چین دارای یک سهامدار غالب هستند که مالکیت او بسیار بیشتر از سهامداران بزرگ بعدی است. سهامداران بزرگ هم تمایل به حفظ موقعیت‏های مهم در شرایط مدیریت دارند. در سال‏های اخیر، سهامداران بزرگ اغلب از سهام‏ها به عنوان مال گرویی (وثیقه انجام تعهد) برای گرفتن وام‏های کوتاه‏مدت استفاده کرده‏اند. قبل از اصلاحیه‏ی تقسیم سهم در سال ۲۰۰۶، سهام متعهد (گرویی) بیشتر غیرقابل مبادله بود. اگرچه سهامداران بزرگ وضعیت خود را بعد از اصلاحیه‏ی تقسیم سهم حفظ کرده‏اند، اما انگیزه‏های آنها برای تحت تأثیر قرار دادن گزارش‏دهی مالی تغییر کرده است. این محیط به ما اجازه می‏دهد تا تأثیرات کنترل انگیزه‏های سهامداران بر تصمیمات گزارش‏دهی مالی احتیاطی شرکت‏ها را مقایسه کنیم.

یافته‏های مطالعات بزرگ نشان می‏دهند که مدیران تمایل به مدیریت سودها پیرامون رویدادهای مالی بزرگ، مانند IPOs، دارند، که پیشنهادات سرمایه و پیشنهادات اوراق قرضه را تعدیل می‏کند (لئوز و همکاران، ۲۰۰۳؛ پارک و شین، ۲۰۰۴؛ گاتری و سوکولوسکی، ۲۰۱۰؛ کاتون و همکاران، ۲۰۱۱). مطابق ادبیات، ما پیش‏بینی می‏کنیم که برای اهداف تعهد سهم، کنترل سهامداران تمایل به مدیریت عملکرد حسابداری شرکت‏ها برای افزایش ارزش وثیقه‏ی آنها دارد.

قبل از گرفتن وام، سهامداران کنترل‏کننده انگیزه‏هایی برای مدیریت درآمدها به منظور افزایش ظرفیت بدهی‏های خود داشتند (برای مثال، مقادیر بالای وام، نرخ سود پایین، و هزینه‏های متعاهد پایین) (آن و چوی، ۲۰۰۹). طبق قانون، قراردادهای وام در گرو باید شامل مقررات حفظ و نگهداری باشد. بعد از گرفتن یک وام در گروی سهم، اگر قیمت افت کند، ارزش وثیقه‏ هم به همان نسبت کاهش خواهد یافت، و سهامداران (مقروضین) مجبور به جبران این کاهش خواهند شد. این سناریو شبیه به مارجین کال به هنگام خرید بر اساس سود ناویژه است. برای اجتناب از چنین نتایج گزافی، سهامداران هر آنچه را که بتوانند برای تأیید قیمت سهم انجام می‏دهند. چان و همکاران (۲۰۱۳) دریافتند که شرکت‏های متعهد بازخریدهایی را به هنگام افت قیمت‏ها انجام می‏دهند. چون گزارش‏دهی مالی قیمت سهم را تحت‏تأثیر قرار می‏دهد، ما انتظار داریم که سهامداران هم درآمدهای خود را برای اجتناب از افت ناگهانی قیمت‏ها مدیریت کنند. با فرض اینکه اکثر سهامداران مکررا متعهد می‏گردند، ما پیش‏بینی می‏کنیم که وام‏های در گروی سهم سطح هموارسازی درآمدها را افزایش می‏دهند.

بهرحال، اگر قیمت سهم عامل اولیه در تصمیم‏گیری برای شرایط وام نباشد، سهامدار انگیزه‏ای برای هموارسازی درآمدها نخواهد داشت. در چین، شرکت‏های ثبت شده دارای مالکیت سهم دورده‏ای تا اعمال اصلاحیه‏ی تقسیم سهم در سال ۲۰۰۶ بودند. تعهد سهام توسط سهامداران بزرگ، که قابل تجارت نبودند، توسط ارزش دفتری شرکت ارزیابی می‏شود. همزمان، سهامداران نسبت به قیمت سهم بی‏تفاوت بودند. بهرحال، اصلاحیه‏ی تقسیم سهم در سال ۲۰۰۶ اختلافات موجود در سیستم انتقال سهم را حدف کرد. از آن پس، ارزش سهام در گرو بستگی به قیمت بازار آنها دارد. بنابراین، ما پیش‏بینی می‏کنیم که هموارسازی درآمدها بسیار شبیه به شرکت‏های در گرو سهم نسبت به دیگر شرکت‏ها بعد از اصلاحیه‏ی تقسیم سهم است.

 

پاسخ دهید