مقاله ترجمه شده روانشناسی :  اعتبار سنجی مداخله کنترل فعال جهت کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی (MBSR)

دسته بندی:

قیمت: 180,000 ریال

تعداد نمایش: 158 نمایش

ارسال توسط:

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

سال نشر: ۲۰۱۲

تعداد صفحه انگلیسی:  ۱۰

تعداد صفحه ترجمه فارسی: ۳۳   صفحه word

دانلود رایگان مقاله انگلیسی 

کد محصول: R11

عنوان فارسی:

مقاله ترجمه شده :  اعتبار سنجی مداخله کنترل فعال جهت کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی (MBSR)

عنوان انگلیسی:

The validation of an active control intervention for Mindfulness Based Stress Reduction (MBSR)

چکیده فارسی:

اکثر قریب به اتفاق ادبیات پژوهشی موجود در مورد ارزیابی تاثیرات مداخله ذهن آگاهی بر سلامت، مبتنی بر مقایسه با گروه کنترل لیست انتظار است. مقاله حاضر به تعیین و اعتبار سنجی یک شرایط کنترل فعال، تحت عنوان برنامه تقویت سلامت  پرداخته و مبانی مورد نیاز جهت بررسی دقیق و کامل کارآیی روش کاهش استرس بر اساس ذهن آگاهی و همچنین ارزیابی ذهن آگاهی به عنوان یک مولفه فعال را فراهم آورده است. در این مطالعه ۶۳ آزمودنی به شیوه گمارش تصادفی در دو گروه MBSR (n=31) و یا HEP (n=32) جای گرفتند.  روش MBSR در مقایسه با HEP، منجر به کاهش میزان درد حرارتی در روش ذهن آگاهی شد، اما چنین کاهشی در شرایط آموزشی مرتبط با HEP مشاهده نشد (۲=۰٫۱۸η). به مرور زمان بهبود چشمگیری در مورد استرس های کلی و عمومی (η۲=۰٫۰۹)، اضطراب (۲=۰٫۰۸η)، پرخاشگری (۲=۰٫۰۷η) و نشانه های پزشکی (۲=۰٫۱۴η) مشاهده شد، اما تاثیر مداخله مشاهده نشد. اقدامات صورت گرفته ارتباطی با تغییر نداشتند. HEP یک شرایط کنترل فعال برای MBRS است، در حالیکه در مورد ذهن آگاهی خنثی است. این نتایج مورد تایید نتایج حاصل از تکالیف درد است. پیامد هایی که توسط آزمودنی ها گزارش می شوند (PROs) بهبود های قبلی در مورد سلامتی در MBSR را تکرار کردند، اما نشان دادند که MBSR کارآیی بیشتری از کنترل فعال دقیق جهت بهبود این شاخص ها ندارد. این نتایج بر اهمیت استفاده از شرایط کنترل فعالی نظیر HEP در مطالعاتی است که به بررسی سودمندی و اثر بخشی MBSR می پردازند.

مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی، مخصوصا کاهش استرس بر اساس ذهن آگاهی (MBSR، کابات، زین ۱۹۹۰) امروزه از محبوبیت فوق العاده ای برخوردار هستند. در این راستا شواهدی وجود دارد که MBSR در مقایسه با گروه کنترل لیست انتظار و سایر درمان های متداول، منجر به بهبود سلامت جسمانی و روانی می شود و تاثیر آن قابل قیاس با سایر مداخلات روان درمانی است (بارنهوفر و همکاران، ۲۰۰۷؛ دیویدسون و همکاران، ۲۰۰۳؛ گرگ، کالاگان، هایس و گلن-لاوسون، ۲۰۰۷؛ کابات، زین و همکاران، ۱۹۹۸؛ ما و تسدال، ۲۰۰۴؛ پرادهان و همکاران، ۲۰۰۷؛ اسپیسا، کارلسون، گودی و آنژن، ۲۰۰۰). با این حال، دستیابی به درک کامل در مورد مکانیسم هایی که MBSR از طریق آنها بر این پیامد ها تاثیر گذار بوده و همپنین برای سنجش اعتبار ذهن آگاهی به عنوان یکی از مولفه های فعال، در حال حاضر مقدور نیست، زیرا مداخلات کنترلی مناسبی در دست نداریم.اعتبار سنجی چنین کنترلی هدف اصلی این مطالعه است.

بررسی مستقیم اثربخشی مولفه های فعال MBSR نیازمند مقایسه MBSR با کنترل فعالی است که باعث هماهنگی MBSR با عوامل غیر اختصاصی(نظیر ساختار) می شود، اما خودِ ذهن آگاهی، به عنوان یک مولفه فعال در آن وجود ندارد (گرونبام، ۱۹۸۶؛ کیرچ، ۲۰۰۵). در این راستا تنها دو مطالعه در مورد مداخلات شبه MBSR وجود دارد که از شرایط کنترل استفاده کرده و تاحدی مشابه با این استاندارد است (گروسمن، تیفنتالر،گیلمر، رایس و کسپر ۲۰۰۷؛ مک میلان، رابرتسون، براک و چورتلون، ۲۰۰۲). مک میلان و همکاران با گمارش تصادفی، ۱۴۵ فرد دارای جراحت مغزی تروماتیک در دو گروه “آموزش کنترل توجه” ( بر اساس پژوهش کابات-زین و نه MBSR)، تمرین های بدنی و یا گروه کنترل لیست انتظار قرار دادند و هیچ تفاوتی بین این دو گروه فعال مشاهده نکردند. توصیفات محدود از مداخلات و ارائه کنندگان باعث دشواری ارزیابی می شود، مگر اینکه گروه کنترل کافی و مناسب باشد.

گروسمن و همکاران ، آزمودنی های مبتلا به فیبرومیالژیا را در دو گروه MBSR (n=43) و یا آرمیدگی/حمایت اجتماعی (n=15) قرار دادند.  آزمودنی های MBSR نسبت به گروه کنترل در مقیاس های اضطراب، افسردگی،  کیفیت زندگی و تنظیم درد بهبود یافتند. با این حال، این مطالعه از نوع شبه آزمایشی بوده و شرایط کنترل با محدودیت هایی جدی مواجه بود که البته این محدودیت ها در ارزیابی های مولفه های اختصاصی مداخلات رفتاری امری متداول هستند (ومپولد و همکاران، ۱۹۹۷). از همه مهمتر اینکه، بیمارانی شرایط کنترل، در مقایسه با شرایط MBSR  ارتباط کمتری با ارائه کننده داشتند. علاوه بر این، شرایط کنترل به جای اینکه به مولفه های درمانی رایج دسترسی داشته باشند، با محدودیت ها و ممنوعیت های متعددی روبرو بودند (نظیر عدم آموزش یا توصیف مهارت های ذهن آگاهی برای گروه کنترل) که این روند باعث بروز سوگیری و تحریف در آزمون های مربوط به تاثیر مداخله می شود (موهر و همکاران، ۲۰۰۹).

پاسخ دهید